ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ
Τρίτη, 24 Ιουλίου, 2018 - 10:00
ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΕΣΗΣ

Ένα μουσείο, χιλιάδες αναμνήσεις

ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Μέση
Λαογραφικό Μουσείο Μέσης
Λαογραφία

Ο "Χ" καταγράφει ιστορίες, αναμνήσεις, συναισθήματα από τις απλές γυναίκες του χωριού που είδαν "το όνειρο να γίνεται 
πραγματικότητα"

Διονύσης Βοργιάς

Είναι τα αντικείμενα του παππού και της γιαγιάς τους. Όσα έφεραν μαζί τους από τις αλησμόνητες πατρίδες τους και όσα οι απόγονοί τους δεν πέταξαν ποτέ. Τα φύλαξαν καρτερικά σε μέρη ασφαλή, περιμένοντας αυτή την στιγμή. Και τελικά δικαιώθηκαν γιατί εν έτει 2018 τα εκθέτουν όλα μαζί σε ένα πολυσυλλεκτικό μουσείο. Αυτό το μουσείο είναι απότοκο των ανθρώπων του! Πρόκειται για το Λαογραφικό Μουσείο Μέσης, το οποίο άνοιξε κι επίσημα τις πόρτες του, στο παλιό δημοτικό σχολείο Μέσης, το βράδυ της Παρασκευής. 

Εκεί, παρόντος του δημάρχου Γιώργου Πετρίδη, αλλά και των αυτοδιοικητικών Ν. Λιβεριάδου, Δ. Πολιτειάδη, Κλ. Στογιαννίδου, Φ. Καζάκου. Ελ. Λαφτσή, κι το μέλος ΣΥΡΙΖΑ ΑΜ-Θ Τ. Χαρίτου, κόπηκε η κορδέλα των εγκαινίων. Το σημαντικότερο όλων όμως ήταν, πως παρόντες ήταν άνθρωποι του χωριού. Όσοι έδωσαν λίγες από τις "αναμνήσεις" τους για να αφήσουν μία συλλογική "ανάμνηση", ένα οργανωμένο μουσείο, για τις επόμενες γενιές. 

Μιας που ο "Χ" μίλησε προς βδομάδας με την πρόεδρο του Πολιτιστικού Λαογραφικού Συλλόγου Γυναικών Μέσης και φίλων Καρλικιωτών Γιάννα Γεωργούδη, την ημέρα των εγκαινίων την αφιερώσαμε στους αφανείς πρωταγωνιστές αυτού του νέου μουσείου, στις γυναίκες του χωριού.

Και κάπως έτσι είχαμε την χαρά να γνωρίσουμε τις κυρίες Πασχαλιώ Γεωργούδη, Δέσποινα Καμπάνταη, Αρχοντούλα Καραπασχάλη-Σοβατζίδου. 

Φανερά συγκινημένη η κα Δέσποινα θα πει: "Να πούμε ένα πολύ μεγάλο μπράβο στις γυναίκες που είχαν όλα αυτά τα πράγματα τόσα χρόνια σπίτια τους και δεν τα πέταξαν. Κι ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα κορίτσια που έκαναν τόσο μεγάλη προσπάθεια, άφησαν τα σπίτια και τους άντρες τους κι έφτιαξαν ένα μουσείο μέσα σε πενήντα μέρες".

Η ίδια έδωσε τραπεζομάντιλο, σουφρά "που τρώγαμε", καλαθάκι του Λαζάρου, "έπλεξα και κάλτσες και τσουράπια", όπως μας λέει, και δεν κρύβει τα συναισθήματά της. "Έκλαιγα", θα μας πει.

"Κι εγώ έτρεξα πολύ για τον σύλλογο, γιατί το είχαμε όνειρο ζωής, το οποίο ξεκινήσαμε ξανά φέτος", θα προσθέσει η κα Δέσποινα, που εξηγεί: "Είχαμε πράγματα μαζεμένα και μαζέψαμε άλλα τόσα". Δεν κρύβει πως μεγάλη αξία παρουσίασε και η διαδικασία μέχρι τα εγκαίνια. "Θυμηθήκαμε τις μανάδες και τις γιαγιάδες μας, φέραμε πράγματα που είναι ακόμη και μεγαλύτερα των εκατό ετών. Κι έτσι πήραμε κι εμείς ζωή. Από εμάς στα παιδιά μας κι από τα παιδιά μας στα εγγόνια μας θα περάσει αυτό το μουσείο", μας λέει επίσης εμφανώς συγκινημένη.

"Οι πρόγονοί μου ήρθαν κι εμένα από την Ανατολική Θράκη, από το Καρλίκιο", είναι το πρώτο σχόλιο της κας Αρχοντούλας, που υπερτονίζει πως "η ψυχή του μουσείου ήταν κυρίως οι μεγάλες γυναίκες που είχαν δουλέψει την ιδέα παλιά αλλά δεν είχε γίνει κάτι μόνιμο ως μουσείο". Χαρούμενη μας διηγείται: "Τα πάντα έγιναν από μέλη του συλλόγου. Βασιστήκαμε στα χέρια μας. Δύο μήνες όλα τα μέλη δούλεψαν τόσο πολύ ...από τις μεγαλύτερες μέχρι τα εγγόνια.

Ως αργά χθες το βράδυ της Πέμπτης" και μνημονεύει μεταξύ άλλων και την Βαρβάρα Ιωαννίδου-Τσίτσιρα για το καλλιτεχνικό στήσιμο του μουσείου. "Ανατριχιάζω", θα μας πει, όταν μπαίνει στο μουσείο, βλέπει όλα τα αντικείμενα και ανακαλεί ιστορίες των προγόνων της, συνακόλουθα δε και όλου του χωριού. Το μήνυμά της είναι πολύ όμορφο και σημαδιακό: 

"Πλέον έχουμε τις μνήμες που θα μείνουν και στα εγγόνια μας. Τα χάρηκα γιατί όλα μαζί έτρεχαν για το μουσείο αυτό. Έφερε φοβερές μνήμες σε όλους μας, μικρούς και μεγάλους. Αυτό το μουσείο έχει ζεστάνει όλο το χωριό. Το κυριότερο είναι πως είδα όλο τον κόσμο τόσο ενωμένο, να τρέχει να προσφέρει. Χρειαζόταν μία σπίθα, που την άναψαν δύο - τρεις γυναίκες".

Σύμμαχος στο όλο εγχείρημα ήταν και ο Δήμος Κομοτηνής, όπως μας υπενθυμίζει η πρόεδρος της ΔΚΕΠΠΑ Κομοτηνής Νατάσα Λιβεριάδου, η οποία ανακαλεί την ομόφωνη προ τριετίας απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, να παραχωρηθεί ο χώρος του παλιού δημοτικού σχολείου στον σύλλογο για το μουσείο.

"Ήταν ένα όνειρο που είχε ο σύλλογος", δεν κρύβει, για να δηλώσει πως "αισθάνομαι πολύ μεγάλη χαρά, που όλο το χωριό μαζί βοήθησε ώστε να στηθεί και να σωθεί αυτός ο ανεκτίμητος θησαυρός, που έχει έρθει από τους παππούδες και τις γιαγιάδες". "Έφυγε η αγωνία των γυναικών", θα καταλήξει η πρόεδρος, για να διαπιστώσει πως όλα τα αντικείμενα "θα σωθούν".

Σχετικά Άρθρα

Μικροκομοτηναίικα

Αυτοί οι  ανούσιοι  επικοινωνιακοί  καυγάδες να μην υπήρχαν στο πολιτικό μας σύστημα και ίσως όλα θα πήγαιναν καλύτερα σε αυτή τη χώρα.