fbpx μικροΚΟΜΟΤΗΝΑΙΪΚΑ | Xronos.gr
ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ
Ημερολόγιο Xronos.gr

Προφανώς είναι επιβεβλημένη μέθοδος και τακτική στη διπλωματία να υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ  ηγετών γειτονικών κρατών,  όπως η τηλεφωνική συνομιλία Μητσοτάκη Ερντογάν, μετά από τρεις μήνες.
Έστω και  για θέματα χαμηλής πολιτικής. Και καλό είναι να μην ακούγονται οι σειρήνες ακόμα και από το κομματικό επιτελείο και πρώην πρωθυπουργοί, ότι δεν μιλάμε με πειρατές, κλπ.
Η δια ζώσης  επικοινωνία  και οι συνομιλίες σε αυτό το επίπεδο, φυσικά επ’ουδενί  δεν σημαίνουν ότι αλλάζει η εξωτερική μας πολιτική,  ή δεν επιδιώκουμε από τη γείτονα χώρα να κατεβάσει τους τόνους της πολεμικής ρητορικής.
Πόσο δε μάλλον και  τις ενέργειες τους που αντιβαίνουν στο Διεθνές Δίκαιο,  στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και στο Αιγαίο. Αποκλιμάκωση όμως  δεν επιτυγχάνεται ποτέ,  αν δεν  συνομιλείς  με κάποιον.
Σαφώς υπάρχει η εθνική στάση και οι κόκκινες γραμμές κόντρα στην τουρκική προκλητικότητα,  αλλά αν διακοπεί η επικοινωνία,  αυτό ξεκάθαρα πλέον δείχνει ότι πάμε για μία μεγάλη κρίση,  η σύγκρουση.
Γνωστή η τακτική της Τουρκίας χρόνια τώρα, από τη μια να συνομιλούν και από την άλλη να θεωρούν την επίσκεψη της ΠτΔ Κατερίνας Σακελλαροπούλου στο Αγαθονήσι, ότι έγινε επί κατεχόμενου εδάφους.
Η αμφισβήτηση των 18 νησιών και η λογική της Τουρκίας είναι ότι  όσο πιο πολλά προβλήματα βάζει στο τραπέζι και όσο  αμφισβητεί,  στο τέλος κάτι σου μένει ως κέρδος. Αυτό κάνει χρόνια τώρα. 
Κλείνοντας όμως όλες τις πόρτες διαλόγου, με σκληρή στάση και ρητορική,  το μόνο που κερδίζει κάποιος είναι να χτιστεί ένα τείχος ανάμεσα,  δίνοντας τροφή  και άλλοθι για μεγαλύτερη  επιθετικότητα. Εκτός αν θεωρούν κάποιοι ήδη τη σύγκρουση αναπόφευκτη.
----------
Από το καθεστώς ασυνεννοησίας που ήθελε να επικρατήσει προφανώς ο σχεδιασμός του νόμου Κλεισθένη στους ΟΤΑ και των συνεργασιών που δεν θα έρχονταν  ποτέ,  οι τροποποιήσεις Θεοδωρικάκου,  έδωσαν ένα τελευταίο πλήγμα στα συμβούλια.
Υποβαθμίστηκε ξεκάθαρα ο ρόλος τους,  αφού τα περισσότερα θέματα και τα σοβαρά περνάνε πλέον στις οικονομικές επιτροπές. Που εκεί δόθηκε η δυνατότητα στις δημοτικές αρχές της πλειοψηφίας,  να έχουν αυξημένο αριθμό συμβούλων.
Για να μπορούν να αποφασίζουν,  ώστε να λειτουργεί ο δήμος και να μη γίνονται τα γνωστά παρατράγουδα στα δημοτικά συμβούλια. Όπου πολλοί δήμαρχοι  και στην  ΑΜΘ δεν διαθέτουν  την σχετική πλειοψηφία.
Και επόμενο ήταν ότι σημαντικά θέματα δεν θα μπορούσαν  να περάσουν. Το αποτέλεσμα όμως είναι να απογοητεύονται πολλοί σύμβουλοι, αφού βλέπουν ότι ο ρόλος τους είναι υποβαθμισμένος. 
Γιατί αλλιώς το περίμεναν,  να αποφασίζουν,  να προβάλουν τις ιδέες τους και να συζητούν δημοκρατικά τα θέματα στα συμβούλια.  Και τελικά αλλιώς γίνονται όλα στην πράξη.
Αφού έχει πριμοδοτηθεί η διοικούσα παράταξη  στην οικονομική επιτροπή, ακόμα και σε δήμους που διαθέτουν λιγότερους  συμβούλους από τις αντιπολιτεύσεις.
Όπου εκεί πρωτεύοντα ρόλο για τις αποφάσεις στην οικονομική επιτροπή παίζει η συμπολίτευση, χωρίς να  υπάρχει και αντιπροσωπευτικότητα αλλά και η αναλογικότητα των δημοτικών συμβουλίων. 
Πρακτικά  θυσιάζεται η δημοκρατία, για την εύρυθμη λειτουργία του δήμου.
----------
Φυσικά και δεν είναι εύκολη υπόθεση να στηθεί σε γερά πόδια ένας συνεταιρισμός,  ακόμα και αν έχει να διαθέσει ίσως το καλύτερο προϊόν που υπάρχει στον κόσμο,  όπως το λάδι Μαρώνειας.
Έτσι όπως μας πληροφόρησε ο πρόεδρος,   βλέπουμε ουσιαστικά να φθίνει σιγά-σιγά τις δραστηριότητές του και   να μην υπάρχουν πρόθυμοι να τρέξουν να στηρίξουν την υπόθεση αυτή.
Παρόλο που στις καλές εποχές, έγινε η επένδυση για τη τυποποίηση του λαδιού, δημιουργήθηκε δικός τους χώρος, άρχισαν οι εξαγωγές, έστω και με μικρά βήματα.
Και εξ όσων θυμόμαστε,  τουλάχιστον τέσσερις  φορές βραβεύτηκαν για την ποιότητα του ελαιολάδου. Δείχνοντας ότι υπάρχουν δυνατότητες να μετεξελιχθούν  σε κάτι μεγαλύτερο επιχειρηματικά.
Η εγγενής αδυναμία όμως όλων των προσπαθειών που γίνονται εδώ στην περιοχή μας σε συνεταιριστική μορφή, είναι οι μικρές ποσότητες και παραγωγή που μπορούν να διαθέσουν και η αδυναμία διαρκούς τροφοδοσίας των πελατών.
Πολλές φορές επίσης οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν προβλήματα σε συνεργατικό επίπεδο. Αλλά υπάρχει και η  έλλειψη ενός επαρκούς κεφαλαίου και μιας συγκεκριμένης στόχευσης.
Και σχεδιασμών  που θα πρέπει να μπουν από την αρχή. Επειδή  υπάρχουν οι καλές εποχές,  αλλά και οι κακές,  όπως τελευταία που τα ελαιόλαδα πουλιούνται σε πολύ χαμηλές τιμές.
Και για να πετύχεις μία προστιθέμενη αξία στο προϊόν ένας συνεταιρισμός, θα πρέπει να βασίζεται σε γερές βάσεις,  να έχει συγκεκριμένη αγορά που τα διοχετεύει και σταθερή ποιότητα, αλλά και επαρκή ποσότητα.
----------
Προϊόντα καλά έχουμε, αλλά πάσχουμε από μάρκετινγκ. Και κάτι  τέτοιο όμως για να το πετύχουν μόνο συνεταιριστές είναι λίγο δύσκολο. 
Εκτός αν αναλάβει κάποιος το ρίσκο. Που θα βάλει  συμμέτοχους και τους άλλους. Στο ποσοστό που αναλογεί τον καθένα. 
Και φυσικά σε τέτοιες προσπάθειες θα πρέπει να  υπάρχει στήριξη σε τεχνογνωσία και προγράμματα χρηματοδότησης και από την περιφέρεια και το δήμο. Ειδάλλως πολλά τέτοια εγχειρήματα έχουν ημερομηνία λήξης.
Τα ίδια προβλήματα αντιμετώπισαν και άλλοι συνεταιρισμοί. Όπως η ΕΑΣ,  που δεν χρειάζεται να αναλύσουμε παραπάνω. Ακόμα και οι  κτηνοτρόφοι που προσπάθησαν να συνασπιστούν  για να αναλάβουν ακόμα και τα σφαγεία.
Αλλά πολλά μένουν στα λόγια, η στις ιδέες.  Λέγονται πολλά πράγματα στην αρχή,  αλλά στην πράξη όταν προσπαθούν να περπατήσουν την ιδέα τους, αρχίζουν και βγαίνουν τα προβλήματα.
Πόσοι συνεταιρισμοί που λειτούργησαν παλαιότερα  έμειναν σε περιφερειακό επίπεδο;  Ενώ το συνεργατικό και συνεταιριστικό πνεύμα έχει καλλιεργηθεί σε μεγάλο επίπεδο σε χώρες του εξωτερικού.
Έχουν φτιάξει μεγάλες βιομηχανίες για να διοχετεύουν τα προϊόντα τους,  εν αντιθέσει με την Ελλάδα που ακόμα βρίσκεται σε πειραματικά στάδια και μικρές σε μέγεθος προσπάθειες. Πολλές φορές χωρίς μέλλον.

Sort: 
500
Ενεργό από: 
Τετάρτη, 1 Ιουλίου, 2020 - 10:00
Υπέρτιτλος: 
Γράφει ο Δήμος Μπακιρτζάκης