Σεραφείμ Σίλας: «Η Κομοτηνή, ο εξάντας μου στη ζωή»

Είπα να του μιλήσω, να του πω ότι είμαι Κομοτηναία που βρέθηκα για τους δικούς μου λόγους κι εγώ να ζω τώρα στη «βρωμούπολη», να γνωριστούμε. Αλλά, δεν έτυχε γιατί η κοσμοσυρροή και ο πανικός μου έκοψαν κάθε διάθεση.
Σήμερα, ανήκει στη λίστα των επαφών μου στο facebook, αλλά η αλήθεια είναι ότι συναντιόμαστε μόνο… όταν κάθομαι μπροστά στην τηλεόραση για να παρακολουθήσω τα αγαπημένα μου «Σκερτσάκια». Όταν τον βρήκα στον διαδικτυακό αυτό τόπο συνάντησης, του ζήτησα να γίνει «φίλος» μου και εκείνος δέχτηκε μετά χαράς και μόνο στο άκουσμα ότι είμαι Κομοτηναία. Με τα πολλά, αποφασίσαμε από κοινού ότι μία διαδικτυακή συνέντευξη θα είχε τον δικό της χαβαλέ, ειδικά αν επρόκειτο να σταλεί στη συγκεκριμένη εφημερίδα και να διαβαστεί από την οικογένειά του, από φίλους και γνωστούς του. Έτσι και έγινε…
«Πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια Σεραφείμ; Ποιες είναι οι πιο έντονές σου αναμνήσεις από την «πιτσιρικοετία» σου; Αν έκανες δηλαδή ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο τι θα επέλεγες και δεν θα επέλεγες να ξαναζήσεις, τι θα διάλεγες να αισθανθείς ξανά, τι να ακούσεις και τι να μυρίσεις για μία ακόμη φορά;
Τα παιδικά μου χρόνια ήταν απίθανα γιατί ήταν παιδικά.. Πολύ παιχνίδι στην γειτονιά με τα άλλα παιδιά, με τον αδερφό μου τον Νότη Χαραλαμπίδη. Το αναφέρω γιατί οι καινούργιοι δεν ξέρουν το επίθετό μου, τον κολλητό μου Γρηγόρη Λεοντιάδη (θα τους εκθέσω όλους). Μονίμως θυμάμαι τα πληγωμένα παιδικά μας γόνατα.. Εμείς τότε παίζαμε μπάλα στο χώμα κι όχι στο playstation. Θα επέλεγα να τα ξαναζήσω όλα για να ξανακούσω την άνοιξη και να μυρίσω τις φωνές μας..
Υπάρχουν στιγμές που σου λείπει η Κομοτηνή; Όταν νιώθεις homesick πού και με ποιους θα ήθελες να βρίσκεσαι;
Όπου κι αν πάω κουβαλώ μαζί μου την Κομοτηνή σα την χελώνα με το καύκαλο. Δεν θέλησα ποτέ ν απαλλαχτώ απ’ αυτό και σωστά, γιατί η Κομοτηνή με προστάτευσε πολλές φορές και μου έδωσε ταυτότητα στον κόσμο. Η Κομοτηνή ως Πόλη με την αρχαιοελληνική έννοια, ως κοινωνία δηλαδή κι η οικογένεια μου, ήταν ο εξάντας μου στη ζωή...
Ποιες ήταν οι πρώτες σου δουλειές και τι σου δίδαξαν;
Από τις ληστείες τραπεζών έβγαλα πολλά λεφτά τα οποία έφαγα όλα με τις γυναίκες που αποπειράθηκα να κάνω εμπόριο λευκής σαρκός.. Τα ναρκωτικά πριν να τα πουλήσω λήξανε και τα λαθραία που έφερνα χάθηκαν. Γενικά στις bussines δεν ήμουν καλός κι έτσι είπα να χωθώ στην showbussines (γέλια).
Το μεράκι για την υποκριτική πότε μπήκε στη ζωή σου; Θυμάσαι πότε και στο πλαίσιο ποιών γεγονότων άρχισε το σπίρτο της να σιγοκαίει μέσα σου; Ήταν αυτός ο λόγος που κατέβηκες στην Αθήνα;
-Είμαι οικονομικός μετανάστης, το ψωμί μου βγάζω στην βρωμούπολη. Και σιγά την υποκριτική... Υποκριτική είναι μόνο το κλασσικό ρεπερτόριο στο θέατρο.
Εσύ τι απομυζάς από αυτό που κάνεις και τι είναι αυτό που θες να καταφέρεις;
-Εγώ το βλέπω σαν παιχνίδι κι αυτό που θέλω και τελικά το καταφέρνω, είναι να το φχαριστιέμαι..
Το πεδίο δράσης στην επαρχία είναι φυσικά μόνο τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ποια η γνώμη σου για αυτά και ποια η άποψή σου συγκεκριμένα για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής;
-Παλιά τα έλεγαν ΔηΠεΘαίνουν και τώρα ΔηΠέΘαναν. Ήταν μια καλή ιδέα της Μελίνας και όταν ξεκίνησαν είχαν ορμή και σφρίγος. Πλην ελάχιστων εξαιρέσεων τώρα έχουν βαλτώσει τα πιο πολλά... Την ευθύνη βέβαια την έχει η Πολιτεία, ο Δήμος αλλά και η τοπική κοινωνία, σχετικά με το πόσο στηρίζει το θέατρο της πόλης της. Πρωτίστως όμως το θέατρο είναι που πρέπει να δίνει ένα αξιοπρεπές πολιτιστικό προϊόν και το κοινό ν’ ακολουθήσει… Είναι φυσικά και οικονομικό το θέμα αλλά δεν είναι μόνο τα λεφτά. Έχω δει υπέροχες δουλειές με λίγο κόστος από θεατρικές ομάδες που έχουν όμως ενθουσιασμό… Το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής – και λυπάμαι που το λέω γιατί έχω δουλέψει σ αυτό, έχει ν’ ακουστεί πολλά χρόνια και απουσιάζει εδώ και πολλά καλοκαίρια απ’ όλα τα φεστιβάλ, από την Θεσσαλονίκη και κάτω τουλάχιστον.
Ο κόσμος σε αγάπησε μέσα από τα Σκερτσάκια και τα Σφηνάκια, που είναι ένα είδος μικρών σκετς που υποστηρίζουν το stand up comedy. Πώς προέκυψαν αυτές οι συνεργασίες;
-Εε... προέκυψαν..
Με τι ασχολείσαι αυτήν την περίοδο και με τι θα ήθελες να ασχοληθείς ιδανικά στο μέλλον;
-Ασχολούμαι με την ζωή.. είναι γενικά πολύ ευχάριστο να ζεις -σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη τουλάχιστον στο μέλλον θέλω να συνεχίσω να ζω ααα επίσης κάνω και το www.silas.gr.
Προσπαθείς να μπεις στο κλίμα των μπλογκς. Βλέπω ότι έχεις ξεκινήσει τη δική σου ιστοσελίδα και να ανοίξεις δίαυλο επικοινωνίας με τον κόσμο. Τι είναι αυτό που σου προσφέρει το ίντερνετ σαν καλλιτέχνη;
-Δεν προσπαθώ να μπω σε κανένα κλίμα. Απλώς χρησιμοποιώ ένα σύνθετο μέσο όπως είναι το video για να εκπέμψω. Το internet αποτελεί βήμα, παράθυρο, δίαυλο, χώρο. Επικοινωνίας της ύπαρξης σου με τον κόσμο. Βέβαια πρέπει να έχεις ύπαρξη και να έχεις κάτι να πεις..
Είστε φίλοι με τους συμπρωταγωνιστές σου -γιατί βγάζετε μια τέτοια ατμόσφαιρα;
-Με άλλους είμαστε φίλοι με άλλους όχι τόσο.. δεν έχει καμία σημασία η σχέση σου με τους άλλους σε ότι αφορά το αποτέλεσμα. Μιλάω για ηθοποιούς.. Για ακροβάτες όσο να ναι μια καλή σχέση και μια εμπιστοσύνη παραπάνω, την θες.
Αν θα μπορούσες να αλλάξεις κάτι στη ζωή σου, τι θα ήταν αυτό και γιατί;
-Εναλλακτική ιστορία δεν υπάρχει. Η ζωή είναι take it or leave it. Απλώς προσπαθούμε να την κάνουμε καλύτερη..
Συγκινείσαι εύκολα; Τι μπορεί να σε κάνει να φορτιστείς συναισθηματικά;
-Ανάλογα με την ώρα και το πόσο έχω πιει και τι έχω πιει.
Ερωτεύεσαι δυνατά; Είχες μεγάλες καψούρες στη ζωή σου;
-Στη ζωή τα συναισθήματα έχουν ισοζύγιο. Όση στεναχώρια τόση και χαρά. Μόνο το ένα ή το άλλο δεν παίζει. Καθένας μετράει τις καψούρες του με το δικό του δυναμόμετρο. άλλος για μια γυναίκα θα σου πει ότι έκανε κάτι φοβερό και θα ναι μια παπάρα. Κι άλλος δίνει και τη ζωή του νομίζοντας ότι είναι λίγο. Όσο για μένα, η απάντηση είναι, ναι.
Σε παράτησε ποτέ καμιά γυναίκα; Εάν ναι, αν αυτή σου ζητούσε να επιστρέψει, θα την δεχόσουν πίσω στη ζωή σου;
-Ότι συνδυασμό και να σκεφτείς, τον έχω ζήσει εκτός από έναν. Να είμαι ερωτευμένος εγώ και να μην είναι αυτή. Αυτό δεν το καταδέχτηκα ποτέ. Είναι θέμα εγωισμού κι απ’ αυτό ξεχειλίζω.
Θα επέστρεφες ποτέ στην Κομοτηνή; Κάτω από ποιες συνθήκες;
-Οπωσδήποτε ένα κόκκινο χαλί, τη μπάντα του Δήμου, το κλειδί της πόλης απ’ τον δήμαρχο και παιδάκια με λουλούδια να τρέχουν στην αγκαλιά μου είναι μια καλή ιδέα… Όμως, η αλήθεια είναι ότι δεν έχω φύγει ποτέ από την Κομοτηνή… Απλώς πετάγομαι πολλούς μήνες τον χρόνο (11) στην Αθήνα για δουλειές.
Τι σου δίνει ενέργεια και ισορροπία στη ζωή;
-Το φαΐ και το σεξ κι η οικογένεια. Η Δημουλά λέει σ ένα της ποίημα: ασύμφορο ταξίδι ο βίος, ναυλώνεις έναν κόσμο για να κανείς τον γύρο μιας βάρκας.
Τι θα ήθελες να σβήσεις από το χάρτη της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας;
-Δεν έχω ούτε τόσο blanco ούτε τόσο χρόνο. Άλλωστε ο λαός δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Προς το παρόν, ακόμα ψηφίζουμε...
Η αγαπημένη σου ατάκα ποια είναι;
-Ανάλογα με την περίσταση είναι και η ατάκα. Γενικά όμως αυτό που λέω τώρα στο site, είναι: διεκδικείστε την ζωή σας.
Σε ποια αγαπημένη σου ταινία θα ήθελες να είσαι ο πρωταγωνιστής;
-Λεωφορείον ο πόθος/ Κοβάλσκι.
Αν η ζωή σου γινόταν ταινία ποιο θα επέλεγες σαν μουσικό θέμα;
-Αλιείς μαργαριταριών, je crois entendre encore, Bizet, το ομορφότερο κι ερωτικότερο τραγούδι του κόσμου.
Με ποιο μέρος του σώματος σου επικοινωνείς;
-Εγώ με κανένα. Μ’ ενοχλούν συνέχεια όμως, τα μέρη του σώματός μου, που όπως προείπα, αφορούν στο φαΐ και στο σεξ.
Πιστεύεις στη μεταφυσική; Έχεις ζήσει κανένα εξωπραγματικό γεγονός που σε έβαλε σε σκέψεις;
-Το αντίθετο της μεταφυσικής είμαι εγώ. Η μεταφυσική είναι ιδεοληψία. Δεν έχω καμία σχέση.
Παρακολουθείς την επικαιρότητα και εμπνέεσαι από αυτήν. Τι άποψη έχεις για τα μέσα ενημέρωσης;
-Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης είναι ένας ισχυρός μηχανισμός ελέγχου της μάζας σαφέστατα αλλά όχι απολύτως ελεγχόμενος.
Για την πολιτική ζωή της χώρας;
-Πολιτική ζωή;;; Χαχαχα.. να μια καλή ιδέα.. Λαμόγια που διαγκωνίζονται στο ποιος θα πρωτοφάει, με ιδεολόγους οραματιστές ανάμεσα τους που συνθλίβονται ακαριαία. Φυσικά υπάρχει και ο Τσίπρας.. Αστειεύομαι. Ο Ντισραέλι έλεγε ότι η εξουσία διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απολύτως. Νομίζω ότι πρέπει να το πάρουμε απόφαση. (Να μια φράση που λέω και τη θυμήθηκα τώρα). Πιστεύω στην αδικία των ανθρώπων, και οι άνθρωποι δεν μ’ έχουν απογοητεύσει ποτέ. Εγώ μονάχα τους ποιητές εμπιστεύομαι.
Χίλαρι ή Ομπάμα;
-Γιατί χαραμίζουμε το διαζευκτικό «ή»; Είναι σα να ρωτάς με το σταλινικό πιστόλι στον αυχένα η με το χιτλερικό θάλαμο αερίων. Αν δεν σου πουν ποιος βγαίνει πρόεδρος στην Αμερική η ακόμα καλύτερα ποιος θα κάνει την επόμενη κυβέρνηση στην Ελλάδα, από την ζωή που θα κάνεις, νομίζεις ότι θα αντιλαμβανόσουνα διαφορές; Νομίζεις ότι θα μπορούσες να καταλάβεις από τις διαφορές που θα επέρχονταν στην ζωή σου; Αμφιβάλλω..
Με ποιον ή ποιαν θα επέλεγες να κάνεις την αγαπημένη σου βόλτα;
-Είναι πολλοί.
Αν δεν γινόσουν ηθοποιός, τι άλλο θα ήθελες να κάνεις;
-Δεν είμαι μόνο ηθοποιός και κάνω όλα όσα θέλω να κάνω.. Δεν είμαι chef, αλλά μαγειρεύω, δεν είμαι αθλητής, αλλά προπονούμαι, δεν είμαι πορνοστάρ, αλλά .. καταλαβαίνετε»!
Και αν αυτή η συνέντευξη δεν σας φτάνει και θέλετε περισσότερο Σεραφείμ πληκτρολογήστε στο Ίντερνετ την διεύθυνση www.silas.gr και διαβάστε τις ατάκες του ή δείτε τα βιντεάκια του.

Μαρία Φανφάνη