ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ
Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου, 2017 - 11:00
«Υπάρχει μια φυλή ανθρώπων, μια φυλή θεών…» Πίνδαρος (ΣΤ ΄ Ωδή Νεμεονίκου) Γράφει από την Αθήνα, ο συνεργάτης μας, συγγραφέας - λαογράφος Γιώργος Λεκάκης www.lekakis.com

xρονοτοπία

ΑΡΘΡΑ
Γεώργιος Λεκάκης

Αρχαία ελληνικά «κύπελλα του Kassel» (!!!) 

ένα συγκεκριμένο είδος αττικών ποτηριών του 6ου αι. π.Χ.!

Κατασκευάζονταν στην Αθήνα - Βρέθηκαν και στην Σάμο.

Αρχίζουν και βγαίνουν σε δημοπρασίες.

 

Το «κύπελλο του Kassel», επήρε το όνομά του από ένα αρχαίο αττικό ελληνικό μελαμβαφές κύπελλο-αγγείο (αρ. 1206) που εκτίθετο στο Κρατικό Μουσείο του Kassel, στην Αρχαιολογική Συλλογή (Antikensammlung), της Καρλσρούης της Γερμανίας.  Ανήκε σε μια από τις μικρές υπο-ομάδες ποτηριών, που παρασκευάζονταν εν Αθήναις, λίγο μετά τα μέσα του 6ου αιώνος π.Χ. (540-520 π.Χ.). Αυτά τα αγγεία χαρακτηρίζονται από το μικρό τους μέγεθος, το λεπτό σκεύασμα και την λεπτή εξωτερική διακόσμηση, που αποτελείται από ζώνες μικρών μορφών, κισσού, δάφνης και ακτινών.

Παρ' όλο που είναι παρόμοια με τα «κύπελλα Band», οι μορφές τους είναι γενικά μικρότερες και είναι ρηχότερα. Το όνομα «αγγείο του Kassel» προέρχεται από ένα κομμάτι, που βρέθηκε στην Σάμο το 1898. και μετά. ως δια μαγείας. «εμφανίσθηκε» στο Kassel! Μέχρι την καταστροφή της πόλεως, το 1945. 


Φαίνεται να μην ήταν μόνο ένα αγγείο τύπου Kassel. Φαίνεται να υπήρχαν πολλά. Κι αυτό διότι ένα τέτοιο («του Kassel»!!! του 530-520 π.Χ.) βγαίνει σε ξε-πούλημα-δημοπρασία από την Γκαλερί «Άρτεμις», αύριο (στις 12.10.2017). και αναμένεται να πιάσει «τιμή» 45.000 δολλαρίων! 


Εικονίζει ζευγάρια συγκρουόμενων κύκνων από κάθε πλευρά, με κάθε κύκνο να έχει μακρύ και καμπυλωτό λαιμό και τεντωμένα πτερά, μια ζώνη με φύλλα δάφνης, γύρω από το σώμα του κυπέλλου και πιο κάτω αυτής ζώνη με ακτίνες, επάνω από το πόδι. Έχει μέγεθος 12,7 Χ 19,7 Χ 9,5 εκατ.! 
Τώρα, από πού είναι η προέλευση του συγκεκριμένου αγγείου; Οι ίδιοι οι ξεπουλητές μας λένε ότι είναι από την «Συλλογή F.B. εκ Ζυρίχης, από την δεκαετία 1970». 


1ον. Κατ' αρχήν, να διαφωνήσουμε με τον όρο «αγγεία» ή «κύπελλα του Kassel». Ο κλέπτης ή ο κλεπταποδόχος δεν μπορεί να ονοματίζει τα τέχνεργα που κλέβει, κατά τον ίδιο τρόπο που τα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνος από τον Έλγιν, δεν λέγονται «ελγίνεια». Αλήθεια, έχει διαμαρτυρηθεί κανείς Έλλην αρχαιολόγος γι' αυτό; Το υπνουργείο Πολιτισμού; 


2ον. Έλεγξε κανείς ποτέ από το υπνουργείο Πολιτισμού την Συλλογή Kassel; Της Καρλσρούης; Του «F.B. εκ Ζυρίχης»; 


3ον. Θα κάνει κάτι το υπνουργείο Πολιτισμού να σταματήσει αυτήν την παράνομη δημοπρασία;


Ο κύκνος πάντα έπαιζε έναν πολύπλοκο ρόλο στην ελληνική μυθολογία: Χαρακτηριστικό γνώρισμα της Αφροδίτης και του Απόλλωνος, η μορφή που έδωσε ο Ζευς στην Λήδα, πολύ δημοφιλές αισθητικό μοτίβο, στα επιτραπέζια σκεύη αυτής της περιόδου, κλπ. - βλ. P. Heesen «Athenian Little Master Cups» (Βασιλεία, 2011), σελ. 112-113, για κύπελλα από τον «Ζωγράφο Tleson» με παρόμοιους μικρούς κύκνους. 


Αλλά και ένα τραγούδι «ανόητης ομορφιάς» (κύκνειο άσμα), που τραγουδά καθώς πεθαίνει, χαρακτηρίζεται εξ αυτού. Να σηματοδοτούσε, λέει, αυτό το ξεπούλημα, το «κύκνειο άσμα» όλων των «ανοήτων» παρανόμων δημοπρασιών αρχαίων αντικειμένων επί γης. 


Δημοπρατείται και ένας αρχαίος Θραξ ιππέας


Ένας Θράκας ιππέας, του 3ου αιώνα π.Χ. - 3ου αι. μ.Χ. ένα όμορφο χάλκινο τέχνεργο με ίππο και τον αναβάτη, μεγέθους 4,8 Χ 5,4 Χ 7,9 εκατ. ξεπουλιέται επίσης από την Γκαλερί «Άρτεμις», αύριο (στις 12.10.2017). και αναμένεται να πιάσει «τιμή» 2.500 δολλαρίων! Οι ίδιοι οι ξεπουλητές μας λένε ότι είναι από την «ιδιωτική συλλογή από την Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ». 


Πρόκειται για γνωστό και επαναλαμβανόμενο μοτίβο της Θράκης. Ίσως αναφέρονται σε μια συγκεκριμένη λατρεία ηρώων, η οποία είχε βάση στους Φιλίππους, και το όνομά τους συνοδεύεται συχνάκις από τα επίθετα «σωτήρ» και «υπήκοος».

 

Ο ναός της Εφέσου το πρώτο δημόσιο κτήριο με κεντρική θέρμανση από υπόκαυστο σύστημα!

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΛΟΓΩ ΧΕΙΜΩΝΟΣ.


Από το 500 π.Χ. οι Έλληνες (και αργότερα οι Ρωμαίοι) κλιμακώνουν την χρήση επιφανειών (δαπέδων και τοίχων) με υπόκαυστα.

 

Η αρχαιότερη αναφορά για υπόκαυστο μεγάλο, δημόσιο κτήριο, είναι για τον ναό της Εφέσου, ήδη από το 350 π.Χ. ο οποίος θερμαινόταν με αυτόν τον τρόπο - βλ. P. Mitchell  «Central Heating, Installation, Maintenance and Repair» (Writers Print Shop. 1.3.2008, σελ. 3). Άρα κακώς ο Βιτρουβίος αποδίδει την εφεύρεση του υπόκαυστου στον Σέργιο Οράτιο το. 80 π.Χ.! - βλ. Forbes «Studies in Ancient Technology», 1.1.1966, BRILL, σελ. 54-55. 
Το υπόκαυστο (> λατ. hypocaustum) είναι ένα σύστημα κεντρικής θερμάνσεως σε ένα κτήριο. Παράγει και κυκλοφορεί θερμό αέρα κάτω από το δάπεδο ενός δωματίου και μπορεί επίσης να ζεσταίνει τους τοίχους με μια σειρά σωλήνων, μέσω των οποίων περνά ο θερμός αέρας. Αυτός ο αέρας μπορεί να ζεσταίνει και τους επάνω ορόφους. Η εφεύρεση αυτή των Ελλήνων βελτίωσε την υγιεινή και τις συνθήκες διαβιώσεως των πολιτών και ήταν πρόδρομος της σύγχρονης κεντρικής θερμάνσεως. 


Αλλά συστήματα κεντρικής θερμάνσεως έχουμε από την εποχή των σπηλαίων, με την φωτιά στο κέντρο. Και είναι λογικό να εφευρέθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν από λαούς που ζούσαν σε περιοχές που τα είχαν περισσότερο ανάγκη, λόγω κρύου κλίματος. Έτσι, από το 5.000 π.Χ. υπάρχουν τα «ψημένα δάπεδα», που ευρέθησαν στην Μαντζουρία και την Κορέα, πρώιμες μορφές κεντρικής θερμάνσεως - kang και dikang («θερμαινόμενων δαπέδων») και ondol («θερμών λίθων») αντιστοίχως - βλ. Μουσείο της Yongin στο Gyeongi-do της Ν. Κορέας). Από το 3.000 π.Χ. εστία φωτιάς που βρέθηκε στην Κορέα, χρησιμοποιήθηκε τόσο για κουζίνα όσο και για. σόμπα. Από το 1.000 π.Χ. ondol χρησιμοποιούντo στις Αλεούτες νήσους στην Αλάσκα και στην Unggi του Hamgyeongbuk-do (στην σημερινή Βόρειο Κορέα). Τέλος, την ίδια εποχή βρίσκουμε περισσότερες από δύο εστίες να χρησιμοποιούνται σε μια κατοικία, πάλι στην Κορέα. 


Για περισσότερα, δείτε επίσης:

https://en.wikipedia.org/wiki/Underfloor_heating#History  και https://en.wikipedia.org/wiki/Hypocaust

Σχετικά Άρθρα

Μικροκομοτηναίικα

Πως γίνεται το ίδιο δημοτικό συμβούλιο, της Κομοτηνής,  συγχρόνως να αποπνέει αέρα …Βρυξελλών και προόδου,  αλλά και οπισθοδρόμησης και περίεργων απόψεων και συμμαχιών. 

Ημερολόγιο