ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ
Σάββατο, 28 Ιουνίου, 2014 - 11:30
Βαγγέλης Δημητρέας

ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ

ΑΡΘΡΑ
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ O ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΤΕΧΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗΣ  ΜΕ ΤΟΝ ΖΩΓΡΑΦΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΔΗΜΗΤΡΕΑ  

Χρήστος Ν. Θεοφίλης: Νομίζω ότι 
στο έργο σας η αντίληψη – αντιμετώπιση, γραφή ? φόρμα δοκιμάζονται 
στο αίτημα μιας κοινωνικό-πολιτικής, 
βιωμένης τέχνης.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ 
Κατάγεται από τη Μεσσηνιακή Μάνη. Γεννήθηκε στο Μελήσσι Κορινθίας το 1934. Πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από το ζωγράφο Βαγγ. Δράκο στην Καλαμάτα σε ηλικία 14 ετών.
Σπούδασε με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. από το 1958 μέχρι το 1963, με δάσκαλο τον Ι. Μόραλη. Το 1967 παίρνει με διαγωνισμό υποτροφία για τη Γαλλία˙ η υποτροφία αυτή δεν του δίνεται τελικά, και φεύγει για το Παρίσι το Δεκέμβριο του 1967. Στο Παρίσι παράλληλα με τη ζωγραφική του, παρακολούθησε μαθήματα κοινωνιολογίας της Τέχνης, με τους Pierre Francastel, Jean Cassou, και Raymonde Moylin. Έκανε δύο ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις (αναφέρονται πιο κάτω).
Δίδαξε στο Κέντρο Τεχνολογικών Εφαρμογών (1965-1967). Παράλληλα μαθήτευσε στο Φώτη Κόντογλου, (συνεργείο Κώστα Γεωργακόπουλου). Επιστρέφοντας από το Παρίσι το 1976 δίδαξε σχέδιο στη Σχολή Βακαλό, και αργότερα ως «ειδικός επιστήμονας και λέκτορας στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας 1981-1985. Παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα φιλοσοφίας με τον καθηγητή Ευάγγελο Ρούσσο, στο Κέντρο Φιλοσοφικών Ερευνών.
Από το 1985 ως το 2002 εργάστηκε ως καθηγητής ζωγραφικής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Υπήρξε μέλος της «Ομάδας Τέχνης ά» και του «Κέντρου Εικαστικών Τεχνών». Συμμετείχε επίσης στην «Ομάδα για την επικοινωνία και την εκπαίδευση στην Τέχνη», ήταν ιδρυτικό μέλος της «Ομάδας Τέχνης 4+», είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών και του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδος».
Συμμετείχε σε συνέδρια με γραπτές εισηγήσεις, μερικά από τα οποία είναι:
Στα μικρά σεμινάρια του «Jussieu» στο Παρίσι 1974, με τους Δανιήλ, Β. Καρκαγιάννη, Α. Παγαυλάτο και Ν. Χατζηνικολάου. 
«Τέχνη και Τεχνολογία» Πολυτεχνείο Κρήτης, Χανιά, Μάρτιος 1987. 
«Τέχνη και Κουλτούρα» Πολυτεχνείο Κρήτης, Χανιά 1989. 
«Η πρωτοπορία στις εικαστικές τέχνες», Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 31 Οκτωβρίου. – 1 Νοεμβρίου. 1991. 
Πανελλήνιο συνέδριο: Η ορθόδοξη εκκλησιαστική τέχνη στην Ελλάδα σήμερα, 5-7 Νοεμβρίου, Θεσσαλονίκη 1993. 
«Έκτο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας» με θέμα Αισθητική και θεωρία της Τέχνης, Αθήνα 18-20 Μαΐου 1994. 
Διημερίδα: «Ο κοινωνικός ρόλος του καλλιτέχνη» 20-21 Οκτωβρίου 2001. Τεχνόπολις, Αθήνα. 
«Τρεις πτυχές της παγκοσμιοποίησης», Διεπιστημονική συνάντηση. Μάιος 2002, Αθήνα. 
Έχει δημοσιεύσει κείμενα στα περιοδικά: «Επιθεώρηση Τέχνης» 1965-1967, στο «Χρονικό» τόμος 6ος 1975, στα «θέματα χώρου και τεχνών» 7ο 1976, 8ο 1977, 9ο 1970. Επίσης στο περιοδικό «σπείρα» τευχ. 1, 1984. Ακόμη στα περιοδικά «Αντί», «Ζυγός», «Σήμα», και είναι συνεργάτης της εφημερίδας «Τα Νέα της Τέχνης».
ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
Αίθουσα Τέχνης του Κ.Τ.Ε. (Αθήνα 1969)
Maison de la Culture (HOUILLES ? Παρίσι 1970)
Γκαλερί «ASTOR» (Αθήνα 1971)
Institut Superieur Catholique (Παρίσι 1971)
Κέντρο Εικαστικών Τεχνών (Αθήνα 1976)
Βιβλιοπωλείο GAZETTE (Αθήνα 1977)
Αίθουσα της «Ομάδας τέχνης 4+» (Αθήνα 1982)
Αίθουσα της «Ομάδας τέχνης 4+» (Αθήνα 1984)
Μικρή Πινακοθήκη Διαγώνιος (Θεσσαλονίκη 1987)
Βιβλιοπωλείο «ΙΑΝΟΣ» (Θεσσαλονίκη 1989) 
Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας. 
Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα (Μάρτιος 1992)
Σπίτι της Κύπρου (Αθήνα, Απρίλιος 1993)
Αγκάθι. Βιβλ. ? Αίθ. Τέχνης (Αθήνα, Νοέμβριος 1993)
Παρατηρητής. Βιβλ. ? Αίθ. Τέχνης (Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 1995)
Αγκάθι. Βιβλ. ? Αίθ. Τέχνης (Αθήνα, Οκτώβριος 1996)
Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο (Θεσσαλονίκη, Νοέμβριος 1997)
Ζήνα Αθανασιάδου Art Gallery (Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 1999)
Ένωση Γιουγκοσλάβων Καλλιτεχνών (Βελιγράδι, Οκτώβριος 1999)
Ζήνα Αθανασιάδου Art Gallery (Θεσσαλονίκη, 26 Σεπτεμβρίου ? 15 Οκτωβρίου 2003)
Αίθουσα Τέχνης Αθηνών (Αθήνα, 18 Ιαν. ? 5 Φεβρ. 2005)
Εικαστικός Χώρος Αρμός ? Σέρρες (16 Απριλίου ? 18 Μαΐου 2005)
Δημοτική Πινακοθήκη Καλαμάτας (18 Δεκεμβρίου 2006 ? 15 Φεβρουαρίου 2007)
Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας. Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα (27 Μαρτίου ? 8 Μαΐου 2008)
Εκφραση-γιαννα γραμματοπουλου (Αθήνα, Μάιος 2009)
ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
Πανελλήνιος έκθεση (Αθήνα 1965)
Πανελλήνιος έκθεση (Αθήνα 1967)
3η Biennale des Arts Plastiques de Gennevilliers (Παρίσι 1970)
Συμμετοχή σε όλες τις εκθέσεις της Ομάδας Τέχνης α’ (Αθήνα 1961-1967)
Biennale du “Noir et Blanc” (Colombes, Paris 1972)
Με την ομάδα τέχνης 4+ στην Αγίου Μελετίου 60 (Αθήνα 1980)
Στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Στοκχόλμης (1978)
Ευρωπάλια (Βρυξέλλες 1982)
«Έκθεση μελών της ομάδας για την Επικοινωνία και την εκπαίδευση στην Τέχνη» (Δημοτική Πινακοθήκη Μήθυμνας Λέσβου 1983)
Biennale του Σάο Πάολο, με την «Ομάδα Τέχνης 4+» (1984)
Γερμανικό Ινστιτούτο Γκαίτε με την «Ομάδα Τέχνης 4+» (Αθήνα 1984)
Υλικά και τεχνική «Άποψη» (Αθήνα 1987)
Πανελλήνιος έκθεση (Αθήνα 1987)
Με την «Ομάδα τέχνης 4+» (ΑΛΑΤΖΑ ΙΜΑΡΕΤ, Θεσσαλονίκη 1988)
Καλλιτέχνες της Θεσσαλονίκης: μία επιλογή (Θεσσαλονίκη, Νοέμβριος 1988)
12 διδάσκοντες στη Σχολή Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. (Βαφοπούλειο Θεσσαλονίκης, Νοέμβριος 1989)
Γυναίκες και Τέχνη, με την «Ομάδα τέχνης 4+» (Αθήνα, Νοέμβριος 1990)
Λουξεμβούργο ? Βόνη (Μάιος-Ιούνιος 1992) με το ΣΚΤΒΕ.
Διάλογος (Palais d?lena) (Παρίσι, Ιανουάριος 1993)
Έκθεση πέντε καλλιτεχνών «Πολύεδρο» (Πάτρα, 1993)
‘Εκθεση στο σπίτι του Γ.Μπουζιάννη (Αθήνα, 1994)
Μακεδονικό μουσείο σύγχρονης τέχνης (Θεσσαλονίκη, Ιούνιος 1997)
«Γραφή στην ύλη» (Ιωάννινα, 28 Αυγούστου ? 20 Σεπτεμβρίου 1997)
«Όψεις εικαστικής δημιουργίας στη Θεσσαλονίκη μετά το 1960» (Δ.Ε.Θ., 22 Νοεμβρίου ? 28 Δεκεμβρίου 1997)
Με το Σ.Κ.Τ.Β.Ε., «Έκθεση σχεδίων» (Θεσσαλονίκη, Ιανουάριος 2001)
Ύδρα «Εικαστικές αποτυπώσεις» Ιστορικό Αρζείο ? Μουσείο Ύδρας, (15 Ιουνίου ? 31 Οκτωβρίου 2002)
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Thessalonique (Νοέμβριος 2004)
Art Πρίσμα. «Συναντήσεις» Πειραιάς, 9 Οκτωβρίου ? 9 Νοεμβρίου 2006.
«Ελληνικό σπίτι» Ομαδική έκθεση στο Πεκίνο (Πεκίνο 3 Αυγούστου ? 20 Σεπτεμβρίου 2008) 


Βαγγέλης Δημητρέας: Νομίζω ναι. Αλλά η αφετηρία είναι ευρύτερη και σύνθετη. Πρέπει ακόμα να διευκρινίσω κάτι· δεν πιστεύω ότι οι περισσότεροι καλλιτέχνες εικονογραφούν ή εικονοποιούν μια «ιδέα» ή ένα προϋπάρχον  νόημα, χωρίς τροποποιήσεις μορφικές και νοηματικές. Η κοπιαστική προσπάθεια μορφοποίησης είναι συνήθως λιγότερο ή περισσότερο απρόβλεπτη. Οποιαδήποτε νοηματοδότηση, με τη στενή ή ευρύτερη έννοια, επιχειρεί ο καλλιτέχνης, διαρθρώνεται και αναδιαρθρώνεται αλλά και διυλίζεται από τη σύνολη προσωπικότητά του. Η σύνθετη αυτή διαδικασία δεν είναι μια απλή καταγραφή.
Οι αφελείς εκλογικεύσεις της τέχνης είναι περισταλτικές και ζημιογόνες είτε χρησιμοποιούνται για την κοινωνικότερη λειτουργία της τέχνης, είτε χρησιμοποιούνται  από μια πτωχευτική νοησιαρχία.
Χρήστος Ν. Θεοφίλης: Νομίζετε ότι η «κοσμοθέαση» του καλλιτέχνη απαιτεί μια διαρκή καλλιτεχνική έρευνα για να στηριχτεί μορφοπλαστικά, για να κατακτηθεί η αξιοπιστία της φόρμας;
Βαγγέλης Δημητρέας: Βεβαίως. Η όποια «κοσμοθέαση» του καλλιτέχνη απαιτεί μια διαρκή αναζήτηση, θα μπορούσα ίσως να πω, βασανιστική έρευνα για να στηριχτεί μορφοπλαστικά, για να κατακτηθεί η αξιοπιστία της φόρμας, και αυτό δεν οδηγεί αναγκαστικά σε έναν άδειο φορμαλισμό. 
Χρήστος Ν. Θεοφίλης: Χωρίς να έχω την πρόθεση να προτείνω αξιολογικές κρίσεις, θέλω να σημειώσω τις διαρκείς μεταπλάσεις, τις συνθετικές αλλαγές, κάποτε και τη διάλυση της φόρμας και τη χαρακτηριστική χρήση του μαύρου χρώματος σε πολλά έργα του Β. Δημητρέα. Νομίζω ότι έχουμε ένα ύφος πυκνό και ιδιαζόντως προσωπικό. 
Θα τολμούσα να πω ότι διακρίνω μια συγγένεια «στάσης» με τον Π. Σαραφιανό. Ο ίδιος αναφέρεται συχνά στο Γκόγια και τον Καραβάτζιο μεταξύ άλλων.  



Σχετικά Άρθρα

Μικροκομοτηναίικα

Πράσινο φως άναψε η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και για την συνένωση του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου  Θράκης και του ΤΕΙ  Καβάλας,   στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με τους βουλευτές του Σύριζα της περι

Ημερολόγιο