ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ
Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου, 2018 - 10:00
ΑΠΟ ΑΠΟΣΤΑΣΗ

«Αναπηρία και αδυναμία»

ΑΡΘΡΑ
Σταύρος Ι. Σταυρίδης
Από Απόσταση

Γράφει ο Σταύρος Ι. Σταυρίδης Δικηγόρος Αθηνών

Τη Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2018 γιορτάσαμε όπως κάθε χρόνο την παγκόσμια ημέρα Ατόμων με αναπηρία.

Αρκετοί ανάπηροι συμπολίτες μας και συγγενείς τους συγκεντρώθηκαν σε κεντρική πλατεία των Αθηνών για να δηλώσουν ότι δε θα δεχτούν περαιτέρω απαξίωση των δικαιωμάτων τους.

Παρά την αγωνιστικότητα που επιδεικνύουν ατομικά και συλλογικά οι πολίτες και οι συγγενείς ανθρώπων με αναπηρία δε νομίζω να λυθεί τίποτα εάν δεν γίνει κατανοητό στην κοινωνία ότι η αναπηρία είναι μια κατάσταση αδυναμίας, στην οποία νομοτελειακά θα βρεθούμε όλοι μας.

Και μη «φτύνετε τον κόρφο σας» για να διώξετε το κακό.

Αυτό που δεν έχει γίνει κατανοητό είναι ότι οι ανάπηροι και οι οικογένειες τους βιώνουν καθημερινά κάτι που μπορεί να έρθει και στο σπίτι και την καθημερινότητα του καθενός.

Αυτό το κάτι μπορεί να είναι μια κατάσταση αδυναμίας που διαταράσσει την κανονικότητα της ζωής.

Για παράδειγμα ένας πρόωρος θάνατος στο συγγενικό περιβάλλον, ένα ατύχημα, μιά ασθένεια, μιά βίαιη ανατροπή της προσωπικής ή επαγγελματικής ζωής οδηγεί τους ανθρώπους αιφνίδια σε αδυναμία.

Μόνο τότε κάποιοι καταλαβαίνουν τι είναι να βγαίνεις απο την ασφαλή ρουτίνα και αρχίζουν να αντιλαμβάνονται την αδυναμία και την κοινωνική αναπηρία που τους προκαλεί.

Εκείνο δε που πονάει περισσότερο είναι ότι συνειδητοποιούν ότι ζούν σε μια χώρα που δε νοιάζεται και τόσο πολύ για τους αδύναμους γιατί δυστυχώς δεν έχει τέτοια κουλτούρα.

Αυτά λοιπόν που μπορεί να συμβούν στον καθένα μας και να μας θέσουν σε κοινωνικό περιθώριο βιώνουν δια βίου οι ομάδες των αναπήρων και οι οικογένειές τους.

Πέρα από λόγια και εκδηλώσεις συμπάθειας σε θεσμικό επίπεδο δεν έχουν γίνει όλα όσα απαιτούνται για να διασφαλιστούν τα δικαιώματα και η αξιοπρέπεια των αναπήρων.

Οι πολιτικοί θα συντρέξουν με κάθε ευκαιρία τους συνδικαλιστές τους, γιατί είναι αυτοί που «μαντρώνουν» τα ψηφαλάκια αλλά το αναπηρικό κίνημα επειδή δε «πουλάει» και πολύ εισπράττει μόνο συμπάθεια.

Πιστεύω βαθιά ότι η μόνη ελπίδα είναι η σωστή διαπαιδαγώγηση των νέων γενιών μήπως και φτιάξουν  μια χώρα φιλική στην αναπηρία και την αδυναμία.

Σχετικά Άρθρα

Μικροκομοτηναίικα

Άλλο ένα αναπτυξιακό συνέδριο πραγματοποιήθηκε στην Αλεξανδρούπολη, για να αναδείξει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που έχει περιοχή και πως μπορεί να αξιοποιηθεί κυρίως το λιμάνι, ώστε να δημιουργηθεί ένα διαμ